Już na początku dyskusji dało się zauważyć, że książka nie wzbudziła większego entuzjazmu wśród młodzieży. W trakcie rozmowy pojawiały się głosy doceniające sam pomysł fabularny oraz próbę poruszenia ważnych tematów tożsamości, przynależności i odmienności kulturowej. Wielu uczestników zwracało jednak uwagę, że autorka jedynie zarysowuje te wątki, nie rozwijając ich w sposób pogłębiony. Zdaniem grupy historia Viveka miała potencjał, który nie został w pełni wykorzystany. Krytyczne opinie dotyczyły także konstrukcji narracji. Niektórzy uznali ją za fragmentaryczną i momentami chaotyczną, co utrudniało pełne zaangażowanie się w losy bohaterów. Pojawiły się również komentarze, że postacie drugoplanowe zostały potraktowane zbyt powierzchownie, przez co trudno było zbudować z nimi emocjonalną więź.
Mimo tych zastrzeżeń dyskusja była wartościowa i skłoniła uczestników do refleksji nad tym, jak literatura może (lub nie) podejmować trudne tematy społeczne. Spotkanie zakończyło się zgodnym wnioskiem, że choć książka porusza istotne kwestie, pozostawia niedosyt i nie wyczerpuje potencjału swojego tematu.